NIEUWS
Ambassadeur Jan Versteeg
Berichten van onze ambassadeur in Frankrijk. Onder andere over het verlengen van uw paspoort.
Twee in één
Een wat verlaat bericht omdat ik vorige week een paar dagen uit de running was door een van de virusjes die op dit moment de ronde doen. En deze week ben ik onderweg in Nederland voor de Ambassadeursconferentie, het jaarlijkse moment om bijgepraat te worden over het regeringsbeleid en ontmoetingen te hebben met het bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties.
Vorige week begon goed met een ontbijtbijeenkomst georganiseerd door Cyprus, de EU-voorzitter van dienst. Gastsprekers waren Frédéric Mondolini, DG politieke zaken op het Franse ministerie van Buitenlandse Zaken en Vivian Loonela, kabinetschef van Kaja Kallas, vicepresident van de Europese Commissie en hoge vertegenwoordiger van de EU voor buitenlandse zaken. Hoofdonderwerp was de vooruitzichten op een bestand in Oekraïne en wat dat voor de Europese landen gaat betekenen. De ambassadeur van Oekraïne nam ook het woord en vertelde aangrijpend over de situatie in zijn land onder de massale aanvallen op de energie-infrastructuur. Zijn kinderen en kleinkinderen wonen nog in Kiyv en ondervinden aan den lijve hoe het is om midden in de Oekraïense winter zonder verwarming en verlichting te moeten overleven.
Ook ontvingen we vorige week Mo Jaber el Meftahi, plaatsvervangend secretaris-generaal bij ons ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Hij had een reeks afspraken bij de OESO, de UNESCO en de Franse overheid. Ook organiseerden we voor hem een lunch met experts op het gebied van kunstmatige intelligentie (AI) en onderwijs. Dan gaat het niet in de eerste plaats om de uitdagingen voor leraren die geconfronteerd worden met leerlingen die AI gebruiken om hun werkstukken te schrijven. Maar vooral over de vraag hoe het onderwijs mensen voorbereidt op een wereld waarin AI een grote rol speelt. Of over het gebruik van AI-hulpmiddelen in het onderwijs en de relatie van onderwijsinstellingen met de grote techbedrijven.
Tussen de vergaderingen en bijeenkomsten door kreeg ik iets bijzonders op mijn bureau. Een inwoner van Toulouse stuurde me een exemplaar van Le Petit Journal uit 1911 met op de voorpagina een illustratie over het bezoek van de Franse president Armand Fallières aan Amsterdam. De redactie is lyrisch over de rijkdom en de properheid van Nederland. In hetzelfde postpakket zat een zogenaamde eerstedag-envelop uit 1996 met een door de Nederlandse kunstenaar Jan Dibbets ontworpen postzegel. En dat precies in de week dat Jan Dibbets in Amsterdam door de Franse regering de Ordre des Arts et des Lettres opgespeld kreeg, het kan geen toeval zijn. In Frankrijk zijn van Jan Dibbets een paar bijzondere werken te zien, zoals de glas-in-loodramen van de kathedraal van Blois en het in opdracht van de Franse overheid uitgevoerde 'Hommage à Arago', een reeks van 135 bronzen médaillons langs de meridiaan van Parijs (tot 1914 het nulpunt op alle Franse kaarten), als eerbetoon aan de Franse politicus en geleerde François Arago. Ik liep al eens de hele route met in de hand het boekje dat Philip Freriks erover schreef (De meridiaan van Parijs).
Deze week starten in Milaan en Cortina d’Ampezzo de 25e Olympische Winterspelen. Stiekem kijk ik al een beetje vooruit naar de 26e editie, de Spelen van 2030 die in de Franse Alpen gaan plaatsvinden. Of toch ook weer niet helemaal. Want voor het eerst in de geschiedenis gaat een van de onderdelen, namelijk het schaatsen, ergens anders plaatsvinden dan in het organiserende land. En misschien zelfs wel in Nederland! Deze week werd officieel bekend gemaakt dat het Thialf-Stadion in Heerenveen zich voor dat onderdeel kandidaat stelt. Uw ambassade is er op de achtergrond al een tijd mee bezig, vorige week sprak ik er bijvoorbeeld over met de ‘conseiller sport’ van president Macron en de Sportambassadeur van de Quai d’Orsay. Heerenveen moet het opnemen tegen een Italiaanse concurrent : laten we hopen dat Nederland het schaatsen binnenhaalt want de kans dat ons land ooit de gehele Olympische Winterspelen zal organiseren, is bij gebrek aan bergen vrijwel nul.
Een paar dagen geleden werd ook bekend dat één van de Four Freedoms-awards naar mevrouw Gisèle Pelicot zal gaan, vanwege haar moedige inzet tegen seksueel geweld en voor de rechten van slachtoffers. Op 16 april zal zij samen met drie andere vrijheidsstrijders in Middelburg een Four Freedoms Award ontvangen. De Zeeuwse hoofdstad is, vanwege de link met president F.D. Roosevelt die de vier vrijheden als uitgangspunt nam om het Amerikaanse publiek te overtuigen dat de VS een rol te spelen had bij de bevrijding van Europa, elke twee jaar het toneel van de internationale onderscheidingen voor voorvechters van vrijheid. Vaste gasten zijn het Koninklijk Paar en de Minister-President.
Volgens de jury verdient mw Pelicot de prijs omdat de Française door openlijk te spreken over het misbruik taboes doorbreekt en anderen inspireert. Ook moedigt zij slachtoffers aan hun verhaal te delen, waarbij de verantwoordelijkheid en schaamte nadrukkelijk bij de daders worden gelegd. Ook op dit terrein mocht de ambassade de afgelopen maanden een ondersteunende rol spelen. Een paar weken terug ontmoette ik mw Pelicot om haar de nominatiebrief te overhandigen. Ik was behoorlijk ondersteboven van het relaas van deze sterke en waardige vrouw, maar moest daar nog even mijn mond over houden. Volgens mij is het enorm belangrijk dat het verhaal rond de duivels moeilijke keuze om het proces niet achter gesloten deuren, maar voor het oog van de hele wereld te laten plaatsvinden, zo breed mogelijk bekend wordt. In dat opzicht is het een gelukkig toeval dat haar boek ‘Et la joie de vivre’ (Ode aan het leven) binnenkort ook in Nederland op de markt wordt gebracht, door uitgeverij De Geus.
Dan ter afsluiting informatie voor u als Nederlander in Frankrijk. Ik ontving de laatste tijd meerdere berichten van landgenoten die problemen ondervinden bij het maken van een afspraak voor het aanvragen van een nieuw paspoort. U moet weten dat ons ministerie momenteel bezig is met een nieuw paspoortaanvraag-systeem dat wereldwijd ingevoerd zal worden, dus bij alle Nederlandse consulaire balies. Tijdens deze invoerperiode (voor wat betreft Parijs tot minstens half april) zijn er minder afspraken beschikbaar, die ondertussen allemaal volgeboekt zijn. Gelukkig is inmiddels in het afsprakensysteem ook de maand mei opengezet, dus is het weer mogelijk een afspraak te reserveren. Hopelijk kan iedereen weer geholpen worden. Overigens: er gaan nogal wat afspraken verloren doordat mensen een afspraak maken, uiteindelijk niet kunnen en vergeten de afspraak te annuleren. Wij, en uw medeburgers, zouden u erg dankbaar zijn als u de afspraak tijdig annuleert, zodat we iemand anders blij kunnen maken. Een tweede tip: loop nauwkeurig de checklist door om te zorgen dat u alles bij u heeft en brengt u de checklist vooral mee want hij maakt deel uit van het aanvraagdossier. Incomplete aanvragen kosten veel extra tijd, voor u en voor ons team, waardoor we minder aanvragen kunnen behandelen.
Ook ontvingen we meerdere vragen om te weten wanneer en waar er weer een pop-up zal plaatsvinden met het mobiele aanvraagstation voor paspoortaanvragen. Ook dit wordt vertraagd door de invoering van het nieuwe afsprakensysteem. Er vanuit gaande dat we tijd nodig zullen hebben om dit systeem goed en efficiënt te kunnen laten draaien, heeft het ministerie aan alle ambassades gevraagd om rond de implementatie van het nieuwe systeem geen pop-ups te organiseren. We hopen vanaf juni weer met het mobiele aanvraagstation op pad te kunnen gaan. Als het eenmaal zo ver is, zal Toulouse waarschijnlijk als eerste aan de beurt zijn.
Een andere regelmatig terugkomende vraag betreft het feit dat een paspoort alleen maar in Parijs aangevraagd kan worden. Inderdaad, mensen die ver weg wonen, spenderen veel tijd en geld om helemaal naar de ambassade in Parijs te komen. Oorzaak is de verschijningsplicht bij paspoortaanvragen, die in Nederland en de meeste andere Europese landen in de wet vastligt. Vroeger was een paspoortaanvraag ook mogelijk bij honoraire consulaten. Dat hebben we bij een bezuinigingsronde in 2013 moeten veranderen, vanwege de beveiligingseisen en de hoge kosten. We proberen wel het mobiele paspoortaanvraagstation, dat eigenlijk bedoeld is om mensen te helpen die om medische redenen niet kunnen reizen, enkele keren per jaar in te zetten om zoveel mogelijk Nederlanders te helpen die op grote afstand van Parijs wonen. Daar zijn echter ook grenzen aan, want als medewerkers met dat paspoortaanvraagstation op reis gaan, zijn ze niet in Parijs inzetbaar. En we moeten vanzelfsprekend voorrang geven aan mensen die om medische redenen niet kunnen reizen. De reizen van het mobiele aanvraagstation worden ruim vooraf aangekondigd op de website nederlandwereldwijd(punt)nl ->paspoort-id-kaart->buitenland/paspoort-frankrijk. Mocht u af en toe naar Nederland reizen dan kunt u tijdens uw verblijf ook bij de zogenaamde grensgemeentes (altijd op afspraak) een paspoort aanvragen. Verdere informatie over grensgemeentes is te vinden op nederlandwereldwijd(punt)nl -> paspoort of ID-kaart aanvragen bij een grensgemeente in Nederland.
Ik rond dit bericht af in een busje op weg van Arnhem (waar de ambassadeurs waren voor de ‘bedrijvendag’) naar Den Haag voor de avondafspraak op de Europese veiligheid. De tijd in Den Haag wordt goed benut: morgen om 7.15 is er een ontbijt met het Ministerie van Financiën. En zo gaat het door tot en met vrijdag. De ambassade is deze week in goede handen bij mijn plaatsvervanger Sara Offermans, ik meld me dus even af. Ik wens u een goed weekend!
Jan Versteeg
